آلفردو ماچی سه شنبه گذشته مهمان جلسات نگاه و نظر موسسه فرهنگی هنری صبا (فرهنگستان هنر) بود و در مورد تخصص اصلی خود؛عکاسی جنگ، با تیتر « از جنگ تا سازمان های بشر دوستی »، تجربیاتی از مناطق جنگی درکشور های افغانستان، فلسطین، کوزوو، عراق، لبنان و تهیه عکس و گزارش  برای تلویزیون، روزنامه ها و خبرگزاری ها و مشکلات، تفاوت ها و کار با سازمان های بشر دوستی در فوریت های جهانی، مسائلی را مطرح کرد. بنده هم به عنوان گرداننده جلسه مباحثی را در مورد عکس خبری با «  نگاهی به جنگ و رسالت عکاس در بازنمایی حقیقت » مطرح کردم که در فرصتی دیگر به صورت کامل در وبلاگ قرار خواهد گرفت. مهم ترین مسئله ای که این عکاس نام آشنای جهانی مطرح کرد همان است که در تیتر این پست آورده ام. جمله ای که بیش از هر چیز دهشت و سبوعیت جنگ را به رخ می کشاند. در پایین هم تعدادی از عکس های انتخابی خودش را که بی دریغ در اختیارم گذاشت را آپلود کرده ام و خود نوشتی کوتاه از او.

آلفردو ماچی در روز 25 ماه ژوئن سال 1967 در شهر لاگانو (سوئیس) به دنیا آمد. وی یک روزنامه نگار و عکاس است. وی در شمشمین دوره روزنامه نگاری در آی.اف. جی در موسسه "کارلو دو مارتینو" در شهر میلان شرکت کرده است و با چندین روزنامه و شبکه تلوزیونی (کوریر دلا سرا، لوامپرسو، رای) کار می کند. در سال 1992 او کارش را تغییر داد و با "مدیاست" مشغول به کار شد، وی در آنجا اتفاقات مهم داخلی و بین المللی را گزارش داده است از جمله اتفاقات بسیاری از مناطق جنگی : کوزوو، افغانستان، عراق، خاورمیانه و لبنان. در سال 2002 نائل به دریافت جایزه سنت وینسنت در زمینه روزنامه نگاری برای کارش در مورد یتیم های افغانی گردید. در حال حاضر با سازمانهای بشردوستی از جمله اینترویا، سزوی، مدیافرندز، بریمبائو، کی روز و آپیوریماک کار می کند و برای آنها عکس هایی از کشور های الجزایر، آرژانتین، بولیوی، بوسنی، هندوستان، پرو، ونزوئلا و ماداگاسکار گرفته است.